Pompam's profilePompam's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 12 คงมีสักวัน
คืนวันที่มันมีแต่ฝันร้าย ทางที่เดินก็เดียวดาย ความรู้สึกอ้างว้างเหลือเกิน
คงเป็นฟ้าลิขิตเส้นทางเดิน เจอแต่ลมพายุร้ายซัดเข้ามาที่ฉันไม่เว้นวาย บอกตัวเองทุกครั้งที่ท้อใจ เดี๋ยวก็พ้นไป จะต้องทนให้ไหว ก็อาจจะมีสักวันที่ฝันดีๆ ก้อาจจะมีสักทีที่ฟ้าบังเอิญเป็นใจ ดวงตะวันสดใสพรุ่งนี้ก็คงส่องมาที่ฉัน ก็อาจจะมีสักคนที่เค้าดีๆ ที่เข้ามาเติมชีวิตที่ดีให้กัน คงจะมีวันนั้นที่มันเป็นวันของฉันจริงๆ วันหนึ่งฉันก้คงได้รับรู้ความสุขใจที่รอคอย แม้จะเหนื่อยเพียงไหนก็ตาม วันหนึ่ง คงมีสิ่งที่ดีงาม เดินเข้ามา มาหาฉัน ทักทายคนอย่างฉันเหมือนใครๆ บอกตัวเองทุกครั้งที่ท้อใจ เดี๋ยวก็พ้นไป จะต้องทนให้ไหว ก็อาจจะมีสักวันที่ฝันดีๆ ก็อาจจะมีสักทีที่ฟ้าบังเอิญเป็นใจ ดวงตะวันสดใสพรุ่งนี้ก็คงส่องมาที่ฉัน ก็อาจจะมีสักคนที่เค้าดีๆ ที่เข้ามาเติมชีวิตที่ดีให้กัน คงจะมีวันนั้นที่มันเป็นวันของฉันจริงๆ ก็ยังหวังในใจเมื่อพายุสงบ อาจจะพบคืนวันฟ้าใหม่ ที่เคยมีใครได้บอกไว้ ว่าฟ้าหลังฝนมันสดใส บอกใจอีกนิดหนึ่ง ไม่นานสักเท่าไร อะไรมันคงดีกว่าวันนี้ ก็อาจจะมีสักวันที่ฝันดีๆ ก็อาจจะมีสักทีที่ฟ้าบังเอิญเป็นใจ ดวงตะวันสดใสพรุ่งนี้ก็คงส่องมาที่ฉัน ก็อาจจะมีสักคนที่เค้าดีๆ ที่เข้ามาเติมชีวิตที่ดีให้กัน คงจะมีวันนั้นที่มันเป็นวันของฉันจริงๆ คงจะมีวันนั้นที่มันเป็นวันที่ฝันเป็นจริง
ฉันค้นหาใครสักคนที่ฉันฝัน ฉันกล้าๆ กลัวๆ ไม่รู้เพราะอะไร เขาคือเธอใช่ไหม เขาคือเธอใช่ไหม ฉันแค่ขอมีสักคนให้คิดถึง มองตาให้ซึ้งให้ฉันอุ่นใจ ฉันกล้าๆ กลัวๆ ไม่รู้เพราะอะไร เขาคือเธอใช่ไหม เขาคือเธอใช่ไหม เขาคือเธอใช่ไหม เขาคือเธอใช่ไหม
July 31 โชคชะตา เมื่อโชคชะตากำหนดให้ชีวิตของใครหนึ่งคน ต้องวกวนสับสนไม่รู้จบ
เมื่อโชคชะตา กำหนดให้ สองคนมาเจอกัน ในความสัมพันธ์รูปแบบต่างกันออกไป
เมื่อหนึ่งคนในนั้นต้องการเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ แต่ ติดอยู่ที่อีกหนึ่งคน
จากคนที่เคยรัก ต้องมาทิ้งกันไป กลายป็นคนไม่รู้จัก
จากเพื่อนที่เคยรัก ..... กลับมารักเพื่อน แต่ยังคงไว้ซึ่งมิตรภาพที่มั่นคง
จากคนที่รู้จัก....กลายเป็นรักหมดใจแต่เขาไม่เหลียวแล คนที่แย่ก็คือตัวเราเอง
จากวันวาน จนถึงวันนี้ ตัวเราเองที่รู้ดีกว่าใคร แต่ต้องเดินตามทางที่โชคชะตากำหนด
July 20 รักและผูกพัน ความผูกพันความรัก..และวันเวลานำมาซึ่ง..ความผูกพัน
โดยที่เรา.ไม่ทันรู้สึกตัวมาก่อนคนบางคนมีความรัก..และสุขที่ได้ผูกพันกับคนที่ตนรัก
อีกบางคนอยากรัก..แต่ไม่อยากผูกพัน..
สิ่งใดกันหนอ?..ที่ผูกและพัน..คู่รักเข้าไว้ด้วยกัน
ความรัก..ความคิดถึง..ความห่วงใย..การยอมรับ..การให้อภัย..
คำตอบนั้น..มีได้ร้อยแปด..พันประการขอเพียง..ความรักนั้น..เกิดจากใจแท้จริง
ทุกสิ่งทุกอย่าง..ทั้งร้ายและดี..ที่ได้เกิดขึ้นในวันเวลาที่ผ่านไปนับตั้งแต่วินาทีที่มีใครคนนั้นอยู่ข้างในใจ
จะกลายเป็นสายใย ...ที่ไม่อาจรู้ความแข็งแรงและไม่อาจคะเนความยาวไกล..ที่มีหน้าที่ผูกและพัน..
ใครหลายคนอาจคิดว่าการจากกัน..อาจทำให้สายใยนี้ขาดลง...
แต่ในความเป็นจริงนั้น..หากจากกันทั้งที่ยังรัก..ยิ่งคิดถึง..ยิ่งห่วงหา..สายใยยิ่งแข็งแรงหากจากกันเพราะไม่รัก..ก็ใช่ว่าจะความผูกพันจะขาดหาย..
เพียงแต่เจ้าของ..เจ็บปวดเกินกว่าจะอยากนึกถึงจึงเก็บมันไว้ในส่วนลึกของใจ..
เมื่อเวลาผ่านไป..เมื่อคิดถึงได้โดยที่ไม่เจ็บปวดจะพบว่าความผูกพันไม่ได้หนีหน้าไปไหนหากยังคงสงบนิ่ง..รอคอยการค้นพบจากใจตัวเราเอง
ขอเพียงให้ ความผูกพันเป็นดั่งสายใยที่อ่อนโยน..อบอุ่นอย่าได้กลายเป็นโซ่..ผูกล่ามหัวใจใครไว้เลย
อยากให้ใครบางคนได้อ่านข้อความนี้จัง ถ้าได้เข้ามาเยี่ยมเยียนกันนะ ก็อยากให้รับรู้ไว้
ความผูกพันที่เกิดขึ้น มันไม่ยากพอที่จะจดจำ และไม่ง่ายพอที่จะลืมเลือน หนึ่งวันที่ผ่านไป ดูเป็นเวลาเพียงน้อยนิด หากนับรวมหลายวันที่ผ่านมาก็มากพอที่จะทำให้ก่อเกิดความรักและความผุกพัน สิ่งที่จะเกิดขึ้นจากนี้ต่อไปไม่ว่ามันจะร้ายหรือดีฉันพร้อมที่จะรับกับมันโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ July 10 ยินดี ยินดี ยินดี หลังจากที่ฝ่าฟัน ตรากตรำร่ำเรียนมาสี่ปี ก้ถึงเส้นชัยเสียที
ก็ขอแสดงความยินดีกับเพื่อนๆทุกคนนะคะ ถ้าใครยังไม่ได้ถ่ายรูปกับเรา
ก็ไม่ต้องเสียใจนะ ขอให้เก็บความน่ารักของเราไว้ในความทรงจำ(อิอิ)
จากนี้ไปทุกคนก็ต่างมีทางเดินเป็นของตัวเอง ก้าวไปสู่เส้นชัยเส้นใหม่ที่หวังไว้
ชีวิตหลังเรียนจบ จะเป็นยังไงต่อไป....
ก็ขออวยพรให้ทุกคนโชคดี สำหรับเพื่อนๆที่ยังอยู่ ก็ขอให้สู้ต่อไป
แม้จะจบไปแล้ว ก็อย่าลืมนะว่าที่ตรงนี้ ยังมีเราอยู่เสมอ ขอให้เก็บความทรงจำดีๆไว้ในใจเพื่อนตลอดไป
รักเพื่อนๆทุกคนเลย เย้ เย้
|
Pompam's space |
||||||
|
|
